نقدهای احساسی بلای جان سرخ ها/ پرسپولیس را به سمت بی ثباتی نکشانید
به گزارش خبرنگار قرمزآنلاین، پرسپولیس از شروع دور برگشت لیگ برتر، با بحران عدم نتیجه گیری مواجه بوده و ۵ شکست را در ۷ بازی تجربه کرده است. به عبارتی، سرخپوشان طی این هفته ها، پانزده امتیاز را از دست داده اند که این غفلت بعدها قطعا می تواند برای آن ها گران تمام شود.
شاید اگر رقبا هم در این مدت، امتیاز از دست نمی دادند، اکنون دیگر هیچشانسی برای اوسمار و شاگردانش برای کسب قهرمانی باقی نمانده بود. خوشبختانه اما، سپاهان، استقلال و تراکتور هم از آن صلابت لازم برخودار نبوده اند. عملکرد زردها و آبی ها در نیم فصل دوم، به قدری ضعیف بوده که منجر به حذف آن ها از لیگ قهرمانان آسیا ۲ شد که این مسئله منجر به برکناری ریکاردو ساپینتو گردید.
تیم صدرنشین استقلال، روز گذشته به زحمت و با اختلاف یک گل از سد مس رفسنجان قعرنشین گذشت و تراکتور هم در ثانیه های پایانی از شکست مقابل ملوان گریخت. به رغم عملکرد پرنوسان رقبا، اما می بینم آن فشاری که روی پرسپولیسی ها وجود دارد روی این تیم ها نیست و همین باعث شده تا آن ها در حاشیه امنیت بهتری باشند.
پرسپولیس اما، هر روز درگیر یک حاشیه جدید است و شایعه پشت شایعه است که علیه اوسمار و شاگردانش ایجاد می شود. برخی پیشکسوتان هم به جای نقدهای دلسوزانه در حال خودزنی و تخریب سرخپوشان هستند و با مطرح کردن شائبه کمکاری و اختلاف در تیم به حاشیه ها دامن می زنند. عده ای هم حرف از برکناری اوسمار ویرا بعد از قریب به ۴ ماه می زنند!
مشابه همین برخوردها را در نیم فصل اول نیز شاهد بودیم و بعد از تساوی های سریالی پرسپولیس با وحید هاشمیان، عده ای خواهان برکناری وی شدند که این اتفاق در نهایت بعد از بازی با ذوب آهن رخ داد. تغییرات با آمدن اوسمار جواب داد و سرخ ها نتایج در هفته های پایانی دور رفت، نتایج درخشانی کسب کردند، اما از آن جا که تیم از ابتدا خوب بسته نشده بود این روند ادامه دار نبود و سرخ ها به رغم تقویت خود در نیم فصل دوم در برخی از پست ها همچنان دچار ضعف هستند.
دروازه پرسپولیس مرتبا روی تاکتیک های مشابه باز می شود و حریفان با مهار بازیکنان کلیدی تیم و بازی دفاعی راه های گلزنی را مسدود کرده اند. نبض خط میانی خوب نمی زند و روی نیمکت، بازیکنی نیست که در لحظات حساس گره گشا باشد. در واقع مشکل سرخ ها بزرگتر از آن است که در یک یا دو بخش خلاصه شود و تغییر کادرفنی فقط پاک کردن صورت مسئله است.
اساسا اگر قرار بود با عوض کردن سرمربی مشکل پرسپولیس مرتفع شود که باید بعد از رفتن هاشمیان این اتفاق رخ می داد اما می بینم که این تغییرات حکم مسکن را داشت و فقط برای مدتی درد تیم را تسکین داد و زخم ها دوباره سر باز کرده! بر فرض اوسمار ویرا را هم بر کنار کردیم، گزینه مناسبی برای جایگزینی او داریم؟ آیا بهتر نیست به جای تحلیل های سطحی و عجولانه، واقعیت ها را بدون حب و بغض ببینیم.