زنوزی و پروژهای به نام «تراکتورِ پرسپولیسی»
قهرمانیهای مهندسیشده یا بازیکنان مهارتدیده؟ تصمیم با خودت، آقای مالک!
به گزارش خبرنگار قرمزآنلاین، وقتی زنوزی قهرمانیهای پرسپولیس را به نام سلطانیفر فاکتور میکند، ناخواسته یک سؤال بزرگتر را جلوی فوتبال ایران میگذارد؛ اگر آن جامها مهندسیشده بود، چرا امروز همان مهندسانِ داخل زمین، محبوبترین گزینههای نقلوانتقالات او هستند؟
در تازهترین اظهارنظر، زنوزی بار دیگر مسیر آشنای «تردید در قهرمانیهای پرسپولیس» را انتخاب کرده و اینبار آدرس را مستقیم داده به وزارت ورزش و شخص سلطانیفر. روایتی که سالهاست در فوتبال ایران مصرف میشود؛ هر وقت جام به خانه رقیب میرود، پای سیاست وسط کشیده میشود.
مهندسی معکوس به سبک زنوزی
محمدرضا زنوزی، مالک تراکتور، بارها پرسپولیس را به قهرمانیهای مهندسیشده متهم کرده؛ از دخالت وزیر ورزش گرفته تا نقش فدراسیون، سازمان لیگ و کمیته داوران. اما حالا که خودش دنبال ساختن یک تیم مدعی است، ناگهان همان بازیکنانی که در آن قهرمانیهای «مشکوک» حضور داشتند، شدهاند ستون فقرات پروژهاش.
از جذب بازیکنانی مثل بیرانوند، دانیال اسماعیلیفر، مهدی ترابی، تا حالا هم چشم دوختن به مهدی طارمی و احمد نوراللهی؛ یعنی همانهایی که در دوران طلایی پرسپولیس، وسط میدان جنگ بودند.
وقتی حافظه انتخابی میشود
زنوزی در حرفهایش از «دخالت وزیر» میگوید، اما در عمل، به همان مهرههایی دل بسته که در آن دوران طلایی پرسپولیس درخشیدند. این یعنی یا آن قهرمانیها واقعی بودند و حالا میخواهد از تجربهشان بهره ببرد، یا اینکه خودش هم به همان بازی وارد شده که روزی آن را ناعادلانه میدانست.
در هر دو حالت، چیزی که قربانی میشود، صداقت است. و البته حافظهای که انگار فقط آنجایی را به یاد میآورد که به نفع روایت شخصیاش باشد.
سؤال اینجاست: اگر آن قهرمانیها حاصل مهندسی داوران و فدراسیون بود، پس چرا بازیکنانش اینقدر برایت جذاباند؟ مگر نه اینکه اگر داوران بازی را در میآوردند، بازیکنان فقط سیاهیلشکر بودند؟
نهایت، این داستان بیشتر از آنکه یک افشاگری باشد، یک نمایش کمدی است. کمدیای که در آن قهرمانان دیروز، امروز هم قهرماناند—فقط با پیراهنی دیگر و کارفرمایی که دیروز آنها را متهم میکرد.