قلعه نویی بار دیگر شکست خورد و ناکامی تیمش را گردن بازیکنان انداخت!

به گزارش خبرنگار قرمزآنلاین، امیر قلعه نویی، پس از شکست مقابل روسیه، با تکرار جمله کلیشه ای بازی با ازبکستان، مبنی بر اینکه روی حرکات بچگانه گل خورده اند، ادعا کرد با کمترین موقعیت، نتیجه را با ۲ گل باخته اند و سطح مسابقه در حد رقابت‌های جام جهانی بوده است!

اشتباهات سریالی گلرها
اگر کسی این دو بازی، را ندیده باشد، با شنیدن صحبت های سرمربی، دچار این تصور خواهد شد که تیم ملی به کم تجربگی نفرات جوانش باخته است، واقعیت اما این است که این حرکات بچگانه، از سوی همان ستاره های اسمی و باتجربه ای رخ داده که قلعه نویی قدرت کنار گذاشتن آن ها را ندارد. در بازی با ازبکستان، احسان حاج صفی و علیرضا بیرانوند نقش اول شکست بودند و در بازی با روسیه، حسین حسینی و مدافعان.

نیازمند، ناجی قلعه نویی
هر چند که دو بازیکن پراشتباه بازی اول، نیمکت نشین شدند، اما این تصمیم تغییر چندانی، در وضعیت تیم ایجاد نکرد، زیرا تعلقات رنگی قلعه نویی، مانع از انجام یک انتخاب خوب شد و زمانی هم یک تصمیم درست گرفته شد که کار از کار گذشته و ایران با اشتباهات حسینی دو گل خورده بود. چه بسا اگر نیازمند از ابتدا در ترکیب قرار گرفته بود، تیم ملی بدون گل خورده، زمین را ترک می کرد. کما اینکه او در نیمه دوم، چند موقعیت مسلم گلزنی را از روس ها گرفت و آمادگی بالای خود را به رخ کادرفنی کشید.

جوان‌گرایی در حد شعار
احسان حاج‌صفی، هم پس از آن اشتباه کشنده، فقط ۲۷ دقیقه از ترکیب بود و پس از مصدومیت محمدمهدی محبی، دوباره وارد ترکیب شد تا رکورد جواد نکونام را بشکند! در حالی که بهتر بود امیرحسین محمودی به زمین بیاید. حضور این بازیکن جوان، در چند دقیقه پایانی، هیچ فایده ای نه برای خودش داشت و نه تیم ملی داشت و صرفا به این منظور صورت گرفت تا سرپوشی باشد روی انتقادات برای عدم استفاده از جوان ها!

برتری روسیه در آمارها
جالب اینجاست که قلعه‌نویی، قبل از بازی وعده بود که تیمش نمایش متفاوتی برابر روسیه خواهد داشت، اما هرگز اینگونه نبود و به رغم تغییراتی که در سیستم و ترکیب ایجاد شد، حتی می توان گفت نمایشی به مراتب ضعیفتر از دیدار نخست داشت و بی برنامه و سردرگم ظاهر شد. ایران فقط ۳۲ درصد مالکیت توپ را داشت و نتوانست خطر چندانی روی دروازه روس ها ایجاد کند و دو بار دروازه اش را باز شده دید.

ناتوان از گلزنی با مهاجمان نامدار
تیم ملی،در مجموع دو بازی، روی هم رفته ۵ گل از تیم های ازبکستان و روسیه دریافته کرد و تنها یکبار موفق به گلزنی شد که روی گل به خودی، بازیکن ازبک بود. این آمار در حالی از تیم ملی به جای مانده که دست قلعه نویی با بازگشت سردار آزمون و شهاب زاهدی در خط حمله کاملا پر بود.

بهانه پشت بهانه
البته سرمربی تیم ملی معتقد است طارمی و آزمون در شرایط ایده‌آل بدنی نیستند که باید از او پرسید چرا با علم بر این موضوع از این نفرات دعوت کرده؟
قلعه نویی همچنین مدعی شده تیمش با اضافه شدن سامان قدوس و محمد محبی و همچنین بازیکنانی که در اختیار تیم امید بودند وضعیت بهتری خواهد یافت.

پنهان شدن کادرفنی پشت اشتباه بازیکنان
برخلاف آن چه قلعه نویی می گوید مجموعه فعلی، تیم پرستاره ای است و مشکل تیم ملی، صرفا بازیکن نیست که غیبت یکی دو نفر تاثیرگذار باشد. اگر غیر از این بود چرا در اردوهای قبلی که این نفرات حاضر بودند تغییری در عملکرد تیم ندیدیم؟ واقعیت این است که این بهانه های نخ نما شده دیگر کسب را قانع نمی کند و تا زمانی که قلعه نویی و کادرش ضعف ها و اشتباهات خود را نپذیرند تغییری در وضعیت تیم ملی ایجاد نخواهد شد.

حمایت کورکورانه تاج
البته وقتی رییس فدراسیون، تا این حد ذوب در قلعه نویی است که از تساوی های سریالی اش در جام جهانی مقابل تیم های نه چندان قدرتمند، دستاورد می سازد، بابت حذف از جام جهانی ۴۸ تیمی، پاداش های چند صد میلیونی می دهد و به رغم نمایش های ضعیف در بازی های دوستانه، همچنان از او دفاع کرده و می گوید بهتر از این مربی نداریم هر کسی هم جای قلعه نویی باشد تصور بی نقص بودن می کند!