جای خالی نوراللهی در تیم ملی؛ معضل حلنشده خط هافبک دفاعی ایران
نبود هافبک دفاعی مناسب به معضل اخیر تیم ملی تبدیل شده است.
به گزارش خبرنگار قرمزآنلاین، عملکرد تیم ملی ایران در دو سال اخیر بار دیگر اهمیت نقش هافبک دفاعی را برجسته کرده است؛ پستی که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان و هواداران، پس از کنار رفتن احمد نوراللهی با مشکلات جدی مواجه شده است.
بررسی گلهای دریافتی تیم ملی در مسابقات اخیر نشان میدهد بخش قابل توجهی از ضعفهای دفاعی از منطقه هافبک دفاعی آغاز میشود؛ جایی که پاسهای اشتباه، از دست دادن توپ، فاصله زیاد میان هافبکها و مدافعان، کمبود دوندگی و اشتباهات فردی، بارها زمینهساز حملات حریفان شده است.
در این مدت عمدتاً از زوج سعید عزتاللهی و سامان قدوس در میانه میدان استفاده شده است. با این حال منتقدان معتقدند قدوس ذاتاً یک هافبک دفاعی نیست و بیشتر در نقشهای تهاجمی و نفوذی کارایی دارد. به همین دلیل برخی کارشناسان پیشنهاد میکنند تیم ملی برای افزایش استحکام دفاعی و کاهش فشار روی خط دفاع، از دو هافبک دفاعی تخصصی بهره ببرد.
از سوی دیگر، عملکرد هجومی هافبکهای دفاعی نیز مورد توجه قرار گرفته است. در گذشته بازیکنانی مانند کریم باقری، جواد نکونام و احمد نوراللهی علاوه بر وظایف دفاعی، در گلزنی و تأثیرگذاری در لحظات حساس نیز نقش مهمی ایفا میکردند؛ چه از طریق شوتهای از راه دور و چه با حضور مؤثر در ضربات ایستگاهی و ارسالها.
در این میان آمار نیز مورد توجه منتقدان قرار گرفته است. کریم باقری در ۸۲ بازی ملی موفق به ثبت ۵۰ گل شد؛ آماری که جایگاه ویژه او را در میان هافبکهای تاریخ فوتبال ایران نشان میدهد. در مقابل، سعید عزتاللهی با وجود سالها حضور در ترکیب تیم ملی، آمار گلزنی بسیار پایینتری دارد و همین مسئله یکی از انتقادهای مطرحشده نسبت به عملکرد او محسوب میشود.
همچنین برخی کارشناسان معتقدند عزتاللهی میتواند یکی از گزینههای مناسب برای حضور در هافبک دفاعی باشد، اما در کنار او به یک هافبک مکمل با ویژگیهای متفاوت نیاز است؛ بازیکنی با دوندگی بیشتر، قدرت توپگیری بالاتر و توانایی مشارکت در حملات.
این مشکل تنها به تیم ملی محدود نمیشود و در سطح باشگاهی نیز دیده میشود. به اعتقاد کارشناسان، تیمهایی مانند پرسپولیس نیز در فصلهای اخیر با مشکلاتی مشابه از جمله افت دوندگی، ضعف در کنترل میانه میدان و کاهش کیفیت بازی هافبکهای دفاعی مواجه بودهاند.
در همین راستا برخی معتقدند بازیکنان جوانی مانند رزاقینیا میتوانستند در چنین مسابقاتی فرصت بیشتری برای حضور و اثبات تواناییهای خود دریافت کنند، اما کادر فنی تیم ملی تاکنون ریسک استفاده گسترده از این گزینهها را نپذیرفته است.